Really - if you have about 90 minutes to spare, watch it and tell me what you think !
PS. Skip the first three minutes if you want to cut to the chase..
Thursday, March 27, 2008
Sunday, March 23, 2008
Eetgewoontes
Ik ben een gewoontebeestje. Ik ontdek iets, vind het lekker, en eet of drink dan alleen nog hetzelfde. Wel, das misschien wat overdreven. Maar er zijn zowat vaste eetgewoontes ontstaan tijdens mijn glamoureus leventje in LA.
1/ Healthy Choice frozen foods.
Je kan het zo zot niet bedenken, healthy choice heeft het allemaal: spagetti, steak, zalm, etc. Allemaal zorgvuldig voorbereid en ingevrozen voor mijn microwave-plezier.
Niet dat je er altijd genoeg mee hebt gegeten, en dus eet ik als dessert :
Ongelooflijk lekker, Ben & Jerry's ice cream, ondertussen ook te verkijgen in Belgie ! Ze stoppen lekkere cookie-dough in hun ijs, of stukjes fruit, of fudge, extra room, nootjes, mmm.. need I say more ?
Op twee dagen tijd heb ik deze 473 ml volledig opgelepeld. I'm awful, I know.
Als verfrissende drank koop ik tegenwoordig:
Sunny D Sinaasappelsap, maar met een limonade-achtig smaakje.. mmm lekker !
1/ Healthy Choice frozen foods.
Je kan het zo zot niet bedenken, healthy choice heeft het allemaal: spagetti, steak, zalm, etc. Allemaal zorgvuldig voorbereid en ingevrozen voor mijn microwave-plezier.
Niet dat je er altijd genoeg mee hebt gegeten, en dus eet ik als dessert :
Ongelooflijk lekker, Ben & Jerry's ice cream, ondertussen ook te verkijgen in Belgie ! Ze stoppen lekkere cookie-dough in hun ijs, of stukjes fruit, of fudge, extra room, nootjes, mmm.. need I say more ?
Op twee dagen tijd heb ik deze 473 ml volledig opgelepeld. I'm awful, I know.
Als verfrissende drank koop ik tegenwoordig:
Sunny D Sinaasappelsap, maar met een limonade-achtig smaakje.. mmm lekker !
Friday, March 21, 2008
Santa Barbara
De Spaanse missionarissen die vanaf de 17e eeuw tem de jaren 1840 de Camino Real (Koninklijke Weg) aflegden langs de kust van California, verdienen een medaille voor doorzettingsvermogen. Hun geplande route bracht hen op religieuze kruistocht van Mexico naar het Californische noorden. El Camino Real is bijna duizend kilometer lang en kruist woestijnen, bergen, stranden en de grassige heuvels die mijn veertien jarige auto nu moeizaam tracht te beklimmen. Aan 50 mijl per uur kruip ik uit de San Fernando Vallei richting Santa Barbara, een van de best bewaarde missies aan de Westkust.
Verbazingwekkend eigenlijk hoe snel het uitzicht afwisselt in dit gebied. Zonet stonden de dorre San Fernando mountains aan de horizon, nu steken de grassige Agoura Hills af tegen een straalblauwe hemel. Het lijkt wel alsof deze heuvels alle regen hebben opgeslorpt. Het gras kleurt zowaar fluo-groen. Een schaap of tien zou hier niet misstaan. Maar daarvoor is het natuurlijk te warm, zelfs op Goede Vrijdag al; het beloofd vandaag 30 graden te worden.
Van de koninklijke weg is hedendaag niet veel terug te vinden. Highway 101 heeft de laatste restanten bedolven onder z'n massieve betonstructuur. Dagelijks nemen 2 miljoen pendelaars deze autostrade die Santa Barbara met de Los Angeles County verbind.
Aan de havenstad Ventura sluit de 101 parallel aan met de Pacifische Oceaan. Dat geeft aan dat Santa Barbara niet meer veraf is. De stad is opgebouwd nabij een missiepost die in 1786 door Spaanse Franciscanen is opgericht en is genoemd naar de heilige Barbara. Tegenwoordig is Santa Barbara een welvarende stad die populair is als toeristische bestemming en als woonplaats voor beroemdheden.
Mijn missie vandaag is het afleggen van de Red Tile Tour: het bezichtigen van typische spaanse architectuur in het centrum van de stad. De gebouwen hebben vaak rode dakpannen (aldus de naam van de toer) en hebben niet alleen architecturaal maar ook cultureel belang voor de VS. De opbouw van de stad is te danken aan de samenwerking tussen de Native Indians en de Spaanse monniken.
Op sommige plaatsen lijk je met wat verbeelding in Spanje te vertoeven. De architectuur van de gebouwen is krak dezelfde. Alleen nog niet zo oud. :-)
Om de Spaanse illusie in stand te houden moet je hier en daar je ogen dichtknijpen voor de Amerikaanse vlag die veelvuldig in het straatbeeld te zien is.
Mijn aandacht ging vandaag ook uit naar de bloemen. Ze zijn niet alleen in Santa Barbara te vinden, je ziet ze overal in LA. Op de duur wordt je dat gewoon, die frisse kleuren en heerlijke geuren. Maar vandaag wilde ik er even bij stil staan en volop genieten van het natuurlijke schouwspel.
Santa Barbara leek tenslotte een heel jonge, hippe stad, ondanks de 200 jaar oude gebouwen die hier staan (wat op zich nog niet oud is natuurlijk, maar wel voor de Amerikaanse Westkust).
Overal waren er jongeren aan het skateboarden. De Europees getinte restaurantjes zaten gevuld met jongelui en zakenmensen. Ja, er slenterde ook een oud meneertje in surfpak en boogie board de straat over. Misschien is hier wel een bron te vinden die de eeuwige jeugd schenkt, wie weet !
Als afsluiter kon ik het niet laten om nog even een strandwandeling te maken. Dit keer met ingesmeerde rug. Wel, gedeeltelijk toch, tis niet evident om je eigen rug in te smeren !
Verbazingwekkend eigenlijk hoe snel het uitzicht afwisselt in dit gebied. Zonet stonden de dorre San Fernando mountains aan de horizon, nu steken de grassige Agoura Hills af tegen een straalblauwe hemel. Het lijkt wel alsof deze heuvels alle regen hebben opgeslorpt. Het gras kleurt zowaar fluo-groen. Een schaap of tien zou hier niet misstaan. Maar daarvoor is het natuurlijk te warm, zelfs op Goede Vrijdag al; het beloofd vandaag 30 graden te worden.
Van de koninklijke weg is hedendaag niet veel terug te vinden. Highway 101 heeft de laatste restanten bedolven onder z'n massieve betonstructuur. Dagelijks nemen 2 miljoen pendelaars deze autostrade die Santa Barbara met de Los Angeles County verbind.
Aan de havenstad Ventura sluit de 101 parallel aan met de Pacifische Oceaan. Dat geeft aan dat Santa Barbara niet meer veraf is. De stad is opgebouwd nabij een missiepost die in 1786 door Spaanse Franciscanen is opgericht en is genoemd naar de heilige Barbara. Tegenwoordig is Santa Barbara een welvarende stad die populair is als toeristische bestemming en als woonplaats voor beroemdheden.
Mijn missie vandaag is het afleggen van de Red Tile Tour: het bezichtigen van typische spaanse architectuur in het centrum van de stad. De gebouwen hebben vaak rode dakpannen (aldus de naam van de toer) en hebben niet alleen architecturaal maar ook cultureel belang voor de VS. De opbouw van de stad is te danken aan de samenwerking tussen de Native Indians en de Spaanse monniken.
Op sommige plaatsen lijk je met wat verbeelding in Spanje te vertoeven. De architectuur van de gebouwen is krak dezelfde. Alleen nog niet zo oud. :-)
Om de Spaanse illusie in stand te houden moet je hier en daar je ogen dichtknijpen voor de Amerikaanse vlag die veelvuldig in het straatbeeld te zien is.
Mijn aandacht ging vandaag ook uit naar de bloemen. Ze zijn niet alleen in Santa Barbara te vinden, je ziet ze overal in LA. Op de duur wordt je dat gewoon, die frisse kleuren en heerlijke geuren. Maar vandaag wilde ik er even bij stil staan en volop genieten van het natuurlijke schouwspel.
Santa Barbara leek tenslotte een heel jonge, hippe stad, ondanks de 200 jaar oude gebouwen die hier staan (wat op zich nog niet oud is natuurlijk, maar wel voor de Amerikaanse Westkust).
Overal waren er jongeren aan het skateboarden. De Europees getinte restaurantjes zaten gevuld met jongelui en zakenmensen. Ja, er slenterde ook een oud meneertje in surfpak en boogie board de straat over. Misschien is hier wel een bron te vinden die de eeuwige jeugd schenkt, wie weet !
Als afsluiter kon ik het niet laten om nog even een strandwandeling te maken. Dit keer met ingesmeerde rug. Wel, gedeeltelijk toch, tis niet evident om je eigen rug in te smeren !
Networking in LA
Extract from a real live conversation today.
MARTY THOMAS:
Have you had many networks shooting in your tunnel before?
ME:
Oh yeah, we've had FOX News, ABC, NBC, Nickelodeon and many Spanish networks filming the tube.
MARTY:
You know what would be totally awesome? Making a music video here. We can get a pop star flying and have him playback his lyrics. We'd put up a big crane and have it pan from one side to the other while he's in there rockin'.
ME:
Sure, we could do that. Another way to go is using the green screen, though. We have a film crew shooting with us next week and they're gonna wrap up the tunnel and get a professional sky diver to shoot footage.
MARTY:
Oh yeah, that would work, too ! You know what, here's my card.
*oink*
MARTY:
So who should I call to set up a flight time for us.
ME:
Hold on, let me go get my card.
*grin*
ME:
Say, you don't happen to be lookin' for interns or extras, are you? 'Cause even if it means getting coffee for someone all day, I'd love to be part of your crew.
MARTY:
Oh yeah, we're always looking for help. Shoot me an email and we'll see if we can hook you up.
ME:
That would be awesome, man, thanks a lot.
MARTY:
No worries, talk to you latah.
*twitch*
MARTY THOMAS:
Have you had many networks shooting in your tunnel before?
ME:
Oh yeah, we've had FOX News, ABC, NBC, Nickelodeon and many Spanish networks filming the tube.
MARTY:
You know what would be totally awesome? Making a music video here. We can get a pop star flying and have him playback his lyrics. We'd put up a big crane and have it pan from one side to the other while he's in there rockin'.
ME:
Sure, we could do that. Another way to go is using the green screen, though. We have a film crew shooting with us next week and they're gonna wrap up the tunnel and get a professional sky diver to shoot footage.
MARTY:
Oh yeah, that would work, too ! You know what, here's my card.
MARTY THOMAS, EXECUTIVE PRODUCER / DIRECTOR - RIDICULOUS PICTURES,
MTV / BET / VH1 / AWARD WINNING FEATURE FILMS
*oink*
MARTY:
So who should I call to set up a flight time for us.
ME:
Hold on, let me go get my card.
DENNIS DE VOS, ASSISTANT MANAGER,
IFLY HOLLYWOOD.
*grin*
ME:
Say, you don't happen to be lookin' for interns or extras, are you? 'Cause even if it means getting coffee for someone all day, I'd love to be part of your crew.
MARTY:
Oh yeah, we're always looking for help. Shoot me an email and we'll see if we can hook you up.
ME:
That would be awesome, man, thanks a lot.
MARTY:
No worries, talk to you latah.
*twitch*
Tuesday, March 18, 2008
Dwergen in het park
17 maart : Saint Patrick's Day - de nationale feestdag van Ierland.
Alhoewel we zo'n tienduizend km verwijderd zijn van Ierland wordt Saint Paddy's Day hier uitbundig gevierd. Zowat iedereen draagt de kleur groen, sommige gaan helemaal uit de bol met pruiken, hoedjes en gekleurde brillen. Allemaal om te proeven van the luck of the Irish.
Onder het motto 'meer zielen, meer vreugd' deelt iedereen in de Ierse feestvreugde. Mexicaan, zwart, chinees of blank, iedereen doet mee. Ik ook. Gisteren avond zijn we naar een Ierse bar getrokken om een lekkere Guinness te gaan drinken. Het is wel wat geleden sinds ik nog een pintje heb gedronken. Het is dan ook een hele uitdaging om dan plots een grote Pint (lees PAJNT - een halve liter bier) voor je neus voorgeschoteld te krijgen. Het klotsende bier werd gepresenteerd in een vermakelijke dwergschoen en dat maakte het natuurlijk helemaal af.
Net voor het feestgeweld ging ik nog even naar het park. Lake Balboa is een groot meer omgeven met bomen en allerlei recreatiemogelijkheden. Dit was het meest typische park dat ik ooit heb bezocht.. duizend en een ganzen die gevoederd worden door kindjes, romantisch zoenende koppeltjes op de bankjes langs het water, vissende bootjes in de vijver, bruggetjes met watervalletjes, eendjes die op een rij naar het water pletsen, oudjes op wandel met hun stok (en uit voorzorg de ganzen een duwtje opzij geven met hun stok)..
Het uitzicht was ook prachtig. Bij zonsondergang zie je de bergen in de verte eens zo duidelijk.
En ook al zijn de bomen hier het jaar rond groen, toch zie je her en der de lente doorbreken. Bomen krijgen plots bloesems, struiken zien er gevulder uit.. kijk maar naar de foto's.
Vandaag werk ik de avondshift, dus heb ik deze namiddag de tijd om mijn was te doen en inkopen te gaan doen.
Vrijdag en zaterdag heb ik een weekendje vrijaf. Iemand een voorstel om wat te gaan bezoeken? :-)
Alhoewel we zo'n tienduizend km verwijderd zijn van Ierland wordt Saint Paddy's Day hier uitbundig gevierd. Zowat iedereen draagt de kleur groen, sommige gaan helemaal uit de bol met pruiken, hoedjes en gekleurde brillen. Allemaal om te proeven van the luck of the Irish.
Onder het motto 'meer zielen, meer vreugd' deelt iedereen in de Ierse feestvreugde. Mexicaan, zwart, chinees of blank, iedereen doet mee. Ik ook. Gisteren avond zijn we naar een Ierse bar getrokken om een lekkere Guinness te gaan drinken. Het is wel wat geleden sinds ik nog een pintje heb gedronken. Het is dan ook een hele uitdaging om dan plots een grote Pint (lees PAJNT - een halve liter bier) voor je neus voorgeschoteld te krijgen. Het klotsende bier werd gepresenteerd in een vermakelijke dwergschoen en dat maakte het natuurlijk helemaal af.
Net voor het feestgeweld ging ik nog even naar het park. Lake Balboa is een groot meer omgeven met bomen en allerlei recreatiemogelijkheden. Dit was het meest typische park dat ik ooit heb bezocht.. duizend en een ganzen die gevoederd worden door kindjes, romantisch zoenende koppeltjes op de bankjes langs het water, vissende bootjes in de vijver, bruggetjes met watervalletjes, eendjes die op een rij naar het water pletsen, oudjes op wandel met hun stok (en uit voorzorg de ganzen een duwtje opzij geven met hun stok)..
Het uitzicht was ook prachtig. Bij zonsondergang zie je de bergen in de verte eens zo duidelijk.
En ook al zijn de bomen hier het jaar rond groen, toch zie je her en der de lente doorbreken. Bomen krijgen plots bloesems, struiken zien er gevulder uit.. kijk maar naar de foto's.
Vandaag werk ik de avondshift, dus heb ik deze namiddag de tijd om mijn was te doen en inkopen te gaan doen.
Vrijdag en zaterdag heb ik een weekendje vrijaf. Iemand een voorstel om wat te gaan bezoeken? :-)
Saturday, March 15, 2008
Een moment van nostalgie
Regen klettert tegen het glas, de wind waait zacht en ik lig diep in mijn bed genesteld . Het is lang geleden... eindelijk nog eens een regenbui die de droogte in de vallei verjaagt.
Nochtans schoof de zon daarstraks nog langzaam achter de bergen en kleurde de hemel dieprood.
De regen brengt me onverwachts een moment vol verlangen naar alles dat gezellig, vertederend en zacht is.
Ik moet denken aan de appreciatie die ik gisteren in de supermarkt kreeg. Ik liet een oud dametje voorgaan en toen het aan mijn beurt was bedankte de kassier mij door te zeggen dat hij altijd beweerd de liefste klanten te hebben en dat ik zijn standpunt nog maar eens had bewezen. Oooh.
En dan nu de regen, die mij doet terugdenken aan een gezellige regenachtige avond in Belgie. Zo een van die avonden waarop je weet dat de zomer definitief voorbij is. Als een dag waarop de school weer is gestart, na twee maanden vol spel plezier aan het strand of in het bos.
Misschien neem ik straks nog een lekker warm schuimbad. Achterover met een lauw washandje op de ogen, de oren net onder water zodat ik het tienduizend mijl onder water gevoel krijg, genieten van heerlijk geurende dampen die tot in mijn neus krullen..
En als afsluiter van de dag een zoetig warm stuk appeltaart met vanille-ijs.
Ik moet ervan profiteren. Morgen is de zon weer terug, ga ik terug aan het werk, en draait de wereld weer aan zijn normale snelheid.
Nochtans schoof de zon daarstraks nog langzaam achter de bergen en kleurde de hemel dieprood.
De regen brengt me onverwachts een moment vol verlangen naar alles dat gezellig, vertederend en zacht is.
Ik moet denken aan de appreciatie die ik gisteren in de supermarkt kreeg. Ik liet een oud dametje voorgaan en toen het aan mijn beurt was bedankte de kassier mij door te zeggen dat hij altijd beweerd de liefste klanten te hebben en dat ik zijn standpunt nog maar eens had bewezen. Oooh.
En dan nu de regen, die mij doet terugdenken aan een gezellige regenachtige avond in Belgie. Zo een van die avonden waarop je weet dat de zomer definitief voorbij is. Als een dag waarop de school weer is gestart, na twee maanden vol spel plezier aan het strand of in het bos.
Misschien neem ik straks nog een lekker warm schuimbad. Achterover met een lauw washandje op de ogen, de oren net onder water zodat ik het tienduizend mijl onder water gevoel krijg, genieten van heerlijk geurende dampen die tot in mijn neus krullen..
En als afsluiter van de dag een zoetig warm stuk appeltaart met vanille-ijs.
Ik moet ervan profiteren. Morgen is de zon weer terug, ga ik terug aan het werk, en draait de wereld weer aan zijn normale snelheid.
Wednesday, March 12, 2008
Americanized ?
I guess it's unavoidable to grow custom to some of the American habits:
ONE - I can't help getting a vanilla cream drink from Starbucks in the morning.
Right after I make my turn onto Burbank Boulevard I see Miss Starbucks smiling down at me. I illegally cross a double yellow line and take the drive thru to order my hot vanilla powered liquid shot. I'm a bad-ass vanilla freak.
Honestly, I'm this close to turning into a genuine Starbucks junkie. And there's not even caffeine in my favorite latte drink.
TWO - I realized today that should I return to Belgium I'm going to have to drive a stick shift again.
OMG ! I've had people telling me it's like riding a bike: you never forget. I hope they're right. I've kinda gotten used to only using my right foot to drive. Just putting the gear into Drive, hit the gas with your foot, and you're set. No hassle, no pain. Well, after a while you do get a cramped foot. Thank God for cruise control !
THREE - That made me think of the weird right-of-way rules in Belgium.
Does anyone in Belgium still know who needs to yield to whom ? I've adjusted to the many STOP-signs around here. And I love them. Everybody gets their turn. No more getting upset because of the long stretch of cars coming from the right while being stuck giving way is a relief for the good old tik-tok.
FOUR - Another funny thing is how I got used to American geography.
Every city comes with a state. You have Paris, CA(lifornia), Paris, IL (Illinois).. so when people are from their home town called Springfield, they're not necessarily from the same Springfield..
So today, as I was curiously looking online for a flight to Belgium, I typed in my destination (brussels) and thought of the abbreviation of the state that Brussels is in and I typed, Brussels, BE. And when I hit the 'Search' button, no flights came up. I wondered why.. until I realized that I just should have entered Brussels. Of course. BE is a country, not a freakin' state !
FIVE - Writing down addresses is another thing.
In this country, people write the house number BEFORE the name of the street. That took some getting used to, but now, it feels natural.
SIX - I've started adjusting my numbers and some letters to the way Americans write them.
Not because I want to, just because I NEED to. In my job, I count money. And that money count needs to be correct for the books. Now, when people read my nines as a 8 or a 3, and my seven's are being misread as ones, that can create a lot of trouble. Also, we Belgians use a , as a decimal, - right ? Not in the US, it ain't ! A decimal is a point, and the comma , is used to point out thousands. So 1,500.50 is right in the US. 1.500,50 is right in Europe. That takes A LOT of getting used to. I'm still messing that up every once a while.
There are a lot more things that are typical about living here. People in the street or in the park say hello to you when you pass by. Well, most of them anyway.
Or when you're looking at an item in the grocery store and some one else is trying to grab one of the same items, they say "excuse me". People excuse themselves a lot. When almost bumping into each other, when passing some one who is standing still, when cutting in line.. yea right, I wish. Courtesy rules ! Well, most of the time anyway.
And last but not least, you know you're surrounded by Americans when everybody is wearing white tennis shoes under any colored pants.
You know you're Americanized when you start saying 'like' every other word.
You know you're becoming American when you add, 'you know' to every sentence.
And you hate being in America when you just can't stop eating junk food.
ONE - I can't help getting a vanilla cream drink from Starbucks in the morning.
Right after I make my turn onto Burbank Boulevard I see Miss Starbucks smiling down at me. I illegally cross a double yellow line and take the drive thru to order my hot vanilla powered liquid shot. I'm a bad-ass vanilla freak.
Honestly, I'm this close to turning into a genuine Starbucks junkie. And there's not even caffeine in my favorite latte drink.
TWO - I realized today that should I return to Belgium I'm going to have to drive a stick shift again.
OMG ! I've had people telling me it's like riding a bike: you never forget. I hope they're right. I've kinda gotten used to only using my right foot to drive. Just putting the gear into Drive, hit the gas with your foot, and you're set. No hassle, no pain. Well, after a while you do get a cramped foot. Thank God for cruise control !
THREE - That made me think of the weird right-of-way rules in Belgium.
Does anyone in Belgium still know who needs to yield to whom ? I've adjusted to the many STOP-signs around here. And I love them. Everybody gets their turn. No more getting upset because of the long stretch of cars coming from the right while being stuck giving way is a relief for the good old tik-tok.
FOUR - Another funny thing is how I got used to American geography.
Every city comes with a state. You have Paris, CA(lifornia), Paris, IL (Illinois).. so when people are from their home town called Springfield, they're not necessarily from the same Springfield..
So today, as I was curiously looking online for a flight to Belgium, I typed in my destination (brussels) and thought of the abbreviation of the state that Brussels is in and I typed, Brussels, BE. And when I hit the 'Search' button, no flights came up. I wondered why.. until I realized that I just should have entered Brussels. Of course. BE is a country, not a freakin' state !
FIVE - Writing down addresses is another thing.
In this country, people write the house number BEFORE the name of the street. That took some getting used to, but now, it feels natural.
SIX - I've started adjusting my numbers and some letters to the way Americans write them.
Not because I want to, just because I NEED to. In my job, I count money. And that money count needs to be correct for the books. Now, when people read my nines as a 8 or a 3, and my seven's are being misread as ones, that can create a lot of trouble. Also, we Belgians use a , as a decimal, - right ? Not in the US, it ain't ! A decimal is a point, and the comma , is used to point out thousands. So 1,500.50 is right in the US. 1.500,50 is right in Europe. That takes A LOT of getting used to. I'm still messing that up every once a while.
There are a lot more things that are typical about living here. People in the street or in the park say hello to you when you pass by. Well, most of them anyway.
Or when you're looking at an item in the grocery store and some one else is trying to grab one of the same items, they say "excuse me". People excuse themselves a lot. When almost bumping into each other, when passing some one who is standing still, when cutting in line.. yea right, I wish. Courtesy rules ! Well, most of the time anyway.
And last but not least, you know you're surrounded by Americans when everybody is wearing white tennis shoes under any colored pants.
You know you're Americanized when you start saying 'like' every other word.
You know you're becoming American when you add, 'you know' to every sentence.
And you hate being in America when you just can't stop eating junk food.
Subscribe to:
Posts (Atom)
