Wednesday, February 20, 2008

Vogelvrij

Elke keer opnieuw is het boeiend om de ervaring van een first time skydiver van het gezicht af te lezen.

Het zich laten vallen in de tunnel gaat meestal gepaard met een verschrikte blik, waarna de mondhoeken algauw naar boven krullen en de tanden dan toch ontbloten tot een brede lach.

Die lach verandert op het moment dat de enthousiaste vlieger ontdekt dat het waterige gevoel op z'n neus geen condensatievocht maar speeksel is dat uit de open mondholte naar boven kruipt. Al gauw wapperen de neusvleugels dan open, gaat de mond weer dicht en komt even die verschrikte blik ook terug.
De instructeur doet nu het rockende handsignaal 'relaaaxx' waarop de mondhoeken dan toch weer een glimlach op het gezicht tekenen.

Ondertussen wapperen de benen en armen flink in de lucht. De ene vliegende held denkt als superman te moeten vliegen, met 1 arm vooruit en de ander achter de rug, met als gevolg een acrobatische flip en een landing op de rug. Dat zal hem leren.

Een andere newbie denkt dat zwemmen the way to go is. De instructeur die de vlieger begeleid krijgt flinke stoten in kwetsbare plaatsen maar tracht er alsnog professioneel bij te blijven.

Je hebt ook de first time skydivers met duidelijk talent die het principe meteen doorhebben. Ze vallen kaarsrecht de tunnel in en op een vijftal seconden hangen ze in de lucht met hun blik op een zalige oneindigheid. De instructeur kan dan rustig knikken. "You're doing perfect."

En dan heb je die eenzame vliegmomenten die je tot diep van binnen roeren. De allerkleinste kindjes vanaf 3 jaar denken echt als superman te kunnen vliegen en kijken tijdens hun skydive vol verwondering naar hun ouders die honderd foto's maken van hun vliegende spruit.

Deze avond hadden we een 64 jarige dame die enthousiast 2 skydives afwerkte en volledige hyper stond van de ervaring. Achteraf wist ze me te vertellen dat ze vandaag haar moeder had begraven en dat we ondanks dit emotionele moment haar dag weer hadden goed gemaakt.

En daardoor werd ik er weer aan herinnerd dat dit geen gewone job is. Dit is mensen een kans geven om alles even los te laten en te ervaren - al is het maar voor een minuut - hoe het voelt om vogelvrij te zijn.

Tuesday, February 19, 2008

Een dag als (g)een ander.

10u30 AM. Ik voel me altijd kiplekker op weg naar het werk. Ook al stuur ik de auto richting file, het doet me niets om de hele tijd aan 25 mijl per uur vooruit te bollen op de zevensvakssnelweg, temidden van de autostroom die langzaam naar het noorden trekt.

Want onderweg kan ik de skyline van downtown LA bewonderen en denk ik aan de ontelbare filmscene's waarin deze wolkenkrabbers worden getoond. De opschietende palmboompjes die de stad her en der sieren, veroveren telkens weer mijn hart.

Ondertussen staat de nieuwste rap-en popmuziek op K-Kiss FM te loeien en zing ik uitbundig mee. Ik luister aandachtig naar de laatste Hollywood-roddels. Het is misschien wel een nieuwe verslaving: "waar heeft Brit (spears) deze nacht uitgehangen, of welke stoten heeft Paris allemaal uitgehaald".

Ook op het werk zijn we voortdurend bezig over de LA-scene. Matt doet mee aan de Gladiator special op NBC, Shamira probeert een auditie te pakken te krijgen voor een commercial, Mike James werkt aan een script,.. showbizz is why we are here, baby !

Vandaag kregen we een Mexicaanse popster over de vloer. We werden weer gefilmd en komen volgende week op de Mexicaanse televisie.

De terugweg naar huis is al even betoverend. De klim door de Hollywood-hills weegt zwaar op de motor van mijn blauwe van, maar het loont wanneer ik dan plots de lichtjes in de vallei zie flikkeren. Ook een volle maan is van de partij; ze doet de golven in de oceaan oplichten als diamantjes.

Nog even een snelle stop voor een diepvriesmaaltijd van Ralph's, de plaatselijke supermarkt. Groentelasagne met oververwerkte groentjes, niet de beste die ik zal eten maar de buik is toch weer gevuld.

Als laatste geniet ik van een filmpje en kruip ik in mijn nest. Alweer een superdag voorbij in mijn droomstad. Morgen start mijn shift pas om 3u en heb ik tijd om wat rond te wandelen en te genieten van de omgeving en vooral, van het zonnetje !

Sunday, February 17, 2008

Stuff

Een mens heeft al gauw minder boeiende verhalen te vertellen wanneer die aan het werk gaat. Dag in dag uit dezelfde ervaringen uit de doeken doen zou al snel gaan vervelen. Dus vraag ik mij af, wat was er vandaag anders dan andere dagen ?

Eerst en vooral werkte ik vandaag een dagshift. Dat wil zeggen dat het op een zondagochtend lekker vlot gaat op de 405, de drukste autostrade in LA. Dit keer niet aan 30 mijl per uur tot aan het werk, maar wel de normale snelheid van 65 mph. Niet dat de 6 rijvak-tellende snelweg leeg is, maar de auto's hebben voldoende ruimte om hun weg te volgen. Dat brengt mij natuurlijk veel te snel op het werk. De City walk van Universal Studio's ligt er verlaten bij wanneer ik de deuren van Ifly open. De zon is zelfs nog niet door de mistwolken doorgebroken.

Tegen een uur of 10 klaart de lucht helemaal op. Na een viertal avondshifts gewerkt te hebben lijkt het alsof het daglicht op mijn huid brand. Eigenlijk zijn alleen mijn onderarmen en mijn gezicht al flink gebruind. Nu zie ik er natuurlijk uit als een marshmallow. Wil ik in de lente geen figuur slaan zal ik tijdens mijn vrije dagen allicht tijd moeten besteden aan het bijbruinen van de buik en borst.. nu weet ik waarom zonnesalons hier zo populair zijn ! ;-)

Ook anders vandaag was het publiek dat de windtunnel bezocht. Heel vreemd, maar afhankelijk van de shows of de concerten die doorgaan in het amphitheater van Universal, krijgen we te maken met een zwart, latino of blank publiek. Eergisteren waren het vooral zwarten, gisteren latino's en vandaag blanken. Ze spreken allemaal Engels natuurlijk, dus dat valt wel mee.
Het latino-accent is super schattig. Ze rekken hun L zo uit als ze bijvoorbeeld "Flight" (felllight) zeggen.
De westkust-zwarten (zo ben ik ze gaan noemen owv hun accent), spreken dan weer hun I en A plat uit. Bv Fly wordt Flaa uitgesproken, of yeah is yee.

Ondertussen begin ik ook de nieuwste slang op te pikken, a.k.a de 'hippe' taal.

Whaddup diddy Yo = How are you.

Good stuff = Super / well done.

Bad-ass = super cool, like 'a bad-ass phone'

..-bitches : bv 'you lazy-bitches get off yo ass."

You Fly: wilt niet zeggen 'jij vliegt', maar "you're cool" of 'je bent tof..' BV. "Damn bitch, you stupid fly!" is ironisch genoeg een super compliment :-)

Off the hook : is de nieuwe manier om 'awesome' te zeggen.

For sure ! : Amai nog ni / Tuurlijk / inderdaad !

For real : Watte / Echt ?

Shut up ! = Da meende ni !

Enz..

Morgen is een vrije dag. Voorlopig heb ik 1 roomie-bezoekje gepland in de namiddag en staat er ook gewoon de was op het programma. Tja, die moet ook gebeuren natuurlijk.

Wie eens wil chatten op MSN of kan bellen via Skype, ik ben in principe tussen 9 en 14u mijn tijd (ofwel tussen 18u en 23u in Belgie) online. Trek dus 9u af van de tijd in Belgie en je hebt de LA-time !

PS. Oh, mochten jullie nu zoiets hebben van 'hmm ik vraag mij af hoe dit er uit ziet of dat.. (bv winkels ofzo, of de straten of auto's of een park of whatever !), laat het mij weten, dan trek ik daar foto's van en stuur ik ze door !

Friday, February 15, 2008

Vandaag..

Vandaag kwam er iemand van Universal Studio's naar mij. Of die geen flyer mocht hebben want Tom Cruise had wel interesse om het eens te proberen. Waaah !!!

Vandaag weer nieuwe teamleden leren kennen. Rosa en Victor. Enorm lieve, toffe collega's.

Vandaag viel mij op hoeveel complimenten en aanmoedigingen er worden gegeven. Echt voor de kleinste dingen, zoals iets gaan halen of invallen voor iemand. Er wordt dan zo'n blijk van appreciatie gegeven dat dat iedereen aansteekt. Dat is wel meer zo bij de customer service people dan bij de instructors. Ik wordt er in elk geval helemaal hyper van.

Vandaag was de sfeer zo tof dat ik nu zonder stem zit, of alleszins wat er van overblijft is een schraal hees geluid. Ik moet leren mijn stem beter te gebruiken in al dat lawaai.

Vandaag was Valentijnsdag en dat merkten we aan de koppeltjes die overal rondliepen, op hun paasbest gekleed en af en toe een roos in de hand. Romantiek leeft !

Vandaag was de voorlaatste dag van mijn avondshiften. Vrijdag nog 1 avondshift en dan werk ik in de dag. Dat gaat een verademing zijn !

Ik hou van de manier waarop ze hier op de werkplek met elkaar om gaan. Ok, drama is er overal, maar ze zeggen hier duidelijk wat er op hun lever ligt, zonder al te veel gezever. Ze lijken ook gevoeliger te zijn in de verwoording. En dat ligt me wel.

Vrijdag komen Kirsten en Andy naar LA ! Ze zijn hier voor een weekend. Ik kijk er naar uit om eindelijk de man van Kirsten te kunnen ontmoeten. Alleen jammer dat ik heel het weekend moet werken. Volgende maandag en dinsdag heb ik vrij. Ik zal allicht plannen moeten beginnen maken..

Momenteel ben ik op zoek naar een studiootje in Hollywood. Das niet zo eenvoudig want de huur is hier enorm duur. Je hebt West-Hollywood, de duurste cote waar de residenties van de filmsterren beginnen, dan Hollywood zelf dat nogal vies en vuil is en niet erg begeerd, dan heb je North Hollywood, das 'over the hill' en daar is het zowat mikken naar de goede buurten. In de ene blok is het veilig, maar dan 2 blokken verder heb je weer latino-gangs zitten. Als je genoeg verdient vind je gemakkelijk een leuk appartementje vanaf 1500 in de maand. Helaas verdien ik er maar 1850 en dus is mijn budget beperkt tot een 850 dollar. Op zich zeker niet verschrikkelijk weinig, maar met dit budget is het enorm wikken en wegen tussen huurprijs en locatie..

En zo zien we maar weer : LA is een grootstad met z'n voor en nadelen, z'n betere buurten en minder goeie buurten.

Een laatste bedenking van vandaag: LA heeft veel wacko's rondlopen. Je kan het je niet voorstellen hoeveel rare mensen hier zijn. Het houdt je wel bezig als je zo op straat rondloopt en het doet je zelfs een beetje hunkeren naar de 'normale' mensen die je in Belgie tegenkomt. Al denk ik dat er daar ook veel rare mensen rondlopen, maar dat die gewoon niet zo expressief zijn..

Wat denken jullie ?

Thursday, February 14, 2008

De tweede werkdag :-)

Eerst en vooral: bedankt voor alle aanmoediging ! Het is enorm verrassend om 's nachts thuis te komen, de mailbox te openen en zoveel leuke reacties te vinden.

Wat moet ik nu juist allemaal doen in de job ? Het is vooral ervoor zorgen dat alles vlotjes verloopt. De openings, de shift changes, de closings.

Het principe is zo: Een klant die wil skydiven in onze windtunnel meld zich aan bij de helpdesk. Daar worden ze geregistreerd en wordt hun 'flight time' ingeboekt.

Daarna worden ze met een instructeur meegenomen naar de trainingsruimte, waar ze worden ingeleid in het principe van een skydive, en leren ze de kneepjes om te kunnen vliegen.

Dan worden ze meegenomen naar de gear room, waar iedereen een pak krijgt, oordopjes, een helm en een bril.

En dan kan iedereen afzonderlijk, samen met de instructeur, vliegen in de tunnel. Een 'rit' is ongeveer 1 minuut, wat langer is dan een echte skydive, want als je uit een vliegtuig springt, duurt de sprong 'maar' 45 seconden. Dat lijkt niet lang, maar geloof me, als je daar in de lucht hangt met windsnelheden rond de 240 mijl per uur, dan is dat de langste minuut in je leven.

Ik moet ervoor zorgen dat het 'traject' voor iedereen vlotjes verloopt. En daarbij komt dan ook de kassa bij kijken, de communicatie onderling enz.

Komende projecten: eerst het commissiesysteem op poten zetten; de customer service agents aan de balie krijgen een commissie telkens wanneer ze een 'upgrade' doen van een ticket, bv 2 vluchten ipv 1 vlucht.

Een tweede project is het verbeteren van de communicatie. Omdat we allemaal in verschillende shiften werken is niet altijd iedereen op de hoogte van de laatste ontwikkelingen. Team meetings zijn quasi onmogelijk. Dus waarschijnlijk zal ik aan een soort van nieuwsbrief werken die iedereen in z'n persoonlijke 'locker' krijgt.

Als laatste is er natuurlijk ook het vliegen zelf. Bedoeling is om zelf getraind te worden zodat ik uiteindelijk als instructeur kan werken. Vanaf vandaag ben ik dan ook aangesloten bij de national skydiving league, waar ik een officiele trainings-chart moet afwerken. Ik zit nog maar aan het begin, dus de basic flight principles, wat niet meer betekend dan op eigen kracht stabiel in de lucht blijven hangen en naar links, rechts, voor of achter bewegen. Niet evident, maar wel leuk !

De grootste plus van de job is dan ook dat ik iedere dag kan skydiven. :-)

Wednesday, February 13, 2008

First day on the job.

It was a blast today. We started out going through the work policy manual, which explains my rights and benefits as an employee. One of the things that's extremely important in this country is sexual harassment. This does not only mean fiddling around or flirting or getting harassed by another employee, but can also mean making comments about one's body, like weight, or sexual orientation or racial origin. So, basically the law against S.harassment is in a way a law against discrimination. In the US, employers and employees get sued all the time for the littlest of things. So what I've noticed is that on the one hand the positive thing about this law is that there are few negative remarks about the team members, but on the other hand every one is so cautious of physical contact that even a supportive pat on the back can seem like you're harassing someone. So every time someone accidentally touches my arm, they jump and start excusing themselves expressively. I'm going to have to adjust to that !

The work environment is awesome. I get to work in one of the most vibrant places in LA, the people are passionate about what they do, I have a great manager who is only one year older than me and it looks like we're surfin' the same wave length when it comes to managing people. I've already spilled out some ideas I have for the team and she welcomed them with great enthusiasm.

As for now, I'm not really planning on changing too much.. my plan is to just observe how everything works, get to understand how everything fits (or doesn't fit), and start from there. Hey, I'm here to have fun and this a great place to do just that.

Today I didn't fly though. I could if I wanted to but there was too much going on. Plus, a little bit of a downer for the team spirit is the fact that their previous assistant manager just got fired yesterday. Their manager who they've gotten friends with over the past months. But he has been abusing his flight time and did not manage things all too well. And here I am, 'replacing' their good old friend. Overall, everybody has welcomed me into the team. But of course there is always this one person that projects his frustration into the newbie. I'm so not interested in dealing with him, though. I'm here to do the best that I can and enjoy my time with those that are positive and willing to work as a team !

We did get a celebrity visit today. I forgot his name, but it was one of the last American Idol drop-outs from last season. We also have pictures up from Robert Downey Junior, famous for various films and tv-shows (like natural born killers, Ally McBeal,..) who visited us not so long ago. Check out his flying pics here.

If you know the comedy series '3rd rock from the sun' with John Lithgow, and remember the police guy that dates the tall girl in the show, he also flew with us. (see pics online).

And I've heard celebrities are starting to get to know about 'the next thrill in town' so we will get to see more coming. Cool ha !

Oh, by the way, my pic's up there too, at the staff page. My name is misspelled but that because our webmaster Manu is French. So I will need to have him adjust that today. :-). Check it out !

This week I'm working from 3pm to 11pm which is fine because this way I can avoid rush hour on the 405.

Thanks for the support y'all ! ;-)

Sunday, February 10, 2008

Las Vegas

Nu ik na al het gesolliciteer en geinterview eindelijk werk heb en mijn laatste dagen op vrije voeten geteld zijn, besloot ik dit weekend de bloemetjes buiten te zetten in Las Vegas.

De rit op zich is al de moeite waard. Vanuit LA vervelen de 300 mijl naar Vegas je geen moment. De I-605 brengt je door LA tot aan de besneeuwde San Gabriel mountains. Vandaar begint de beklimming van de I-15 die je via San Bernardino over de bergen brengt. En hier begint de woestijn. Zo ver je kan zien, dorre bergen, cactussen (of moet ik cacti zeggen), dorre bosjes en zand. Gelukkig ben ik niet de enige die van plan is om naar Las Vegas te rijden en blijft de autostrade gevuld met auto's. Want stel je voor; nu in panne vallen met m'n oude kar, in het midden van de woestijn.. al een geluk dat het nu nog niet te warm is. Alleen kan het 's nachts wel serieus vriezen..

Langs de weg zie je regelmatig grote reclameborden voor Fast Food restaurants en Diners. De goedkoopste steaks, de grootste hamburgers, de beste pizza. Ondertussen komt het een beetje mijn oren uit.

Ook grappig is hoe ze alles proberen uit te vergroten; "The Crookest sheriff's department in the world". En ja hoor, een scheve schuur staat daar als eigendom van de politie naast de weg te verzakken.

Of het bord 'World's BIGGEST mini-market.' Nja, is het dan nog een mini-market ?

Ik kom ook 's werelds grootste thermometer tegen in Barstow. Dat zullen ze wel nodig hebben met de super-temperaturen in de zomer.

Het binnenrijden van de staat Nevada is een plezier. Die grens is namelijk duidelijk te zien, niet door een grenspost, want er is alleen maar zand rondom, maar wel door de casino's die plots langs de kant van de weg staan. In Nevada is gokken legaal, drank ook en ja, prostitutie ook. Er is bovendien ook geen sales tax (dankzij de inkomsten van de casino's) en dus is het eerste wat je tegenkomt in Nevada een grote 'Rest Stop' waar je kan winkelen, gokken, eten en ja zelfs overkop gaan in de rollercoaster rond het Primm-hotel. (zie foto's !) Ongelooflijk.

Een 100 mijl voor Vegas begint er plots een rood lampje te branden in de auto; 'Check Engine". Oh nee he, straks sta ik langs de kant met een stomende motor ! Dus ben ik maar even gestopt om een hamburger te eten. Weeral. :-)

Gelukkig ben ik goed en wel tot in Vegas geraakt. Na iets meer dan 200 mijl in de woestijn is het aanzicht van de stad een aangename verwelkoming. Als je 'snachts naar Vegas rijd, zie je vanuit de verte een zee van licht.. allemaal door 'The strip' waar de casino's zijn. En wat voor een casino's zijn het.. vergeet dat van Oostende, of nee, vermenigvuldig het met minstens 50 keer z'n grootte. Voeg daar dan een monsterhotel bij en duizenden shops en je hebt 1 hotel inclusief casino. Elk met z'n eigen thema ook. Venetie, Parijs, New York, Luxor, Excalibur, Caesar's Palace, the Mirage, Treasure Island, om een aantal bekenden op te noemen.

Ik check in bij Motel 6 en loop onmiddellijk richting 'Strip'. De ervaring is er een die niet te beschrijven is. Ik heb mijn best gedaan om geslaagde foto's te trekken, dus allen naar het foto-album !

Wat mij dit keer vooral opviel was hoeveel dronkaards en daklozen er rondliepen.. in feite heb ik nogal een negatieve indruk van Las Vegas gekregen. Of misschien gewoon de andere kant van de medaille gezien.
De hotels, casino's en shops zijn verbluffend. Maar het volk dat op de strip liep was voor mij net iets te losbandig.. zou het aan het seizoen liggen ?

In elk geval was het een verademing om op de strip te kunnen wandelen zonder per 100 meter een liter water te moeten drinken. In de zomer is het s'avonds laat vaak nog in de 40 graden..

Mijn favoriet casino is Caesar's Palace. Het is ook een van de grootste in Las Vegas, en is enorm stijlvol aangekleed. Boven de shops is er een wolkenhemel geschilderd die gedimt wordt naarmate de dag buiten vordert. Maar echt nacht is het nooit binnen. De Casino's blijven 24 op 7 geopend.

Ook indrukwekkend was het Luxor hotel. Das een piramide. Als je in het midden van het hotel staat en naar boven kijkt, zie je hoe elke verdieping honderden kamers heeft die allemaal uitgeven op de binnenplaza. Alsof je in een futuristisch hotel op Mars staat...

Er zijn heel wat nieuwe hotels bijgekomen of nog in aanmaak. Veel meer dan mijn bezoek aan Vegas in 2001 en al zeker dan in 1998. Het Frontier hotel is zelfs met de grond gelijk gemaakt. Voorbij het gekende Frontier bord was 'The strip' teleurstellend.

De volgende dag vertrok ik vroeg in de ochtend weer richting LA. Nabij Barstow kom ik het spookstadje Calico tegen, een authentiek Western stadje vanuit de jaren 1800. Momenteel woont er niemand meer, maar ze hebben de gebouwen nog zo onderhouden dat je het dorpje kan gaan bezoeken. Leuk ! En ook tof om foto's van te trekken.

Laatste stop is bij de stuwdam nabij San Bernardino. Een verfrissende afwisseling om zoveel water te zien na twee dagen woestijn.

Er is nog zoveel meer te vertellen over Las Vegas. Ik hoop dat de foto's alleszins een goeie indruk weergeven. Tell me what you think !



PS. Er zijn veel rode lantaarntjes te zien en chinese banners enzo in de hotels. Dat komt omdat het dit weekend Chinees nieuwjaar is !!

PS. Trivia: Death Valley passeer je ook op weg naar LV. Het is het laagste punt onder de zeespiegel in de wereld en ook de warmste plaats op aarde..